اینکوترمز چیست ؟

اینکوترمز یک اصطلاح مهم رایج در بازرگانی بین الملل است، در واقع اینکوترمز تعیین کننده و ضوابط بین خریدار و فروشنده در معاملات تجاری است. هر سال نسخه اصلاح شده این اصطلاح تدوین و نشر داده می شود.

اینکوترمز ترکیبی از کلمات International Commercial Terms به به معنی واژگان بین المللی بازرگانی است. اولین بار این اصطلاح در سال 1930 توسط اتاق بازرگانی بین الملل ICC تعیین شد و وارد فهرست مقررات بازرگانی گردید. این اتاق مطالعه و تعیین اصطلاحاتی در مورد مقررارت بازرگانی و تجارت بین الملل را تبعین می کند.

 

مفهوم اینکوترمز

هنگامی که شما به عنوان خریدار یه محصول را می خرید، مراحل گوناگونی طی می شود تا این محصول در نهایت بدست شما برسد، اصطلاح اینکوترمز در اصل حالت های رسیدن محصول بدست شما را مشخص می کند. در اینکوترمز مسئولیت ها و هزینه ها برای طرفین مشخص شده است. برای سهولت این امر اینکوترمز برای حالت های مختلف که امکان پیش آمدش هست، اصطلاحی در نظر گرفته است. این اصطلاحات به صورت پروتکل مابین خریدار و فروشنده لحاظ و انعقاد می شود.

 

کاربرد اینکوترمز

هنگامی که محصولی را از خریداری تهیه می کنید، لازم است بدانید این محصول را درب شرکت تحویل می گیرد یا برای شما از طریق راه آبی یا هوایی ارسال می شود. شرایط دریافت محصول و سایر حالت های پیش آمد، کارشناسان امور تجاری را وادار به ساخت استانداردی یکسان و واحد برای تمامی تجارت ها و بازرگانی ها، کرد. اینکه یک شرکت نحوه خدمات رسانی و فروش محصولاتش را شرح دهد و وظایف مشخص شده خود و خریدار را تعیین کند، الزامی است و در این نقطه اینکوترمز بهترین راه حل یکسان برای تمامی تجارت های بین المللی می باشد.

 

گروه های اصلی اینکوترمز کدامند؟

در اصل اینکوترمز به چهار گروه اصلی که با حروف انگیلیسی مشخص می شود، تقسیم شده است.

گروه E

گروه F

گروه C

گروه D

 

گروه E – حالت تحویل کالا به خریدار در محل کار فروشنده

در اصل حرف E مخفف کلمه Ex Works  می باشد، در این حالت فروشنده متعهد می گردد محصول یا خدمت خود را در محل انبار، کارخانه، مزرعه و یا هر نقطه دیگری که قبلا توافق شده به خریدار تحویل دهد.از سوی دیگر فروشنده هیچ تعهدی در زمینه تخلیه و بارگیری کالا، هزینه های حمل و نقل و صدمات احتمالی محصول، ندارد.

این گروه برای فروشنده بهترین حالت محسوب می شود، چون کمترین تعهد را نسبت به ارسال و تحویل کالا را به مشتری را می پذیرد.

 

 

گروه F – تحویل کالا به حملل کننده بدون پرداخت هزینه

حالات مختلف گروه F و سه حالت دارد

 

FCA – Free Carrier – تحویل کالا به متصدی حمل و نقل

در این حالت فروشنده کالا و محصولات را تحویل حمل کننده کالا می دهد. خریدار هزینه ای برای ارسال محصول و کالای خود تا مسئول حمل کننده محصول پرداخت نمی کند و تمامی مسئولیت ها تا تحویل کالا به حمل کننده محصول بر عهده فروشند می باشد.

 

FAS – Free Alogside Ship – تخلیه کالا در کنار کشتی

در این حالت فروشند متعهد می شود کالای فروخته شده را تحویل کشتی دهد. هزینه ارسال محصولات تا کشتی بر عهده فروشنده است. بارگیری محصولات تا داخل کشتی و ارسال آن بر عهده خریدار است.

 

FOB – Free on Board – تخلیه کالا در عرشه کشتی

این حالت همانند حالت قبلی است به علاوه اینکه فروشنده تعهد بیشتری را می دهد که محصول را تا بارگیری در عرشه کشتی را می دهد. خطرات احتمالی از ضربه یا خراب شدن محصول در هنگام بارگیری کشتی توسط فروشنده تضمین می شود و فقط هزینه ارسال تا مقصد و دریافت محصول به عهده خریدار می باشد.

 

گروه C – تحویل کالا به حمل کننده همرا با پرداخت کرایه حمل

این گروه نیز شامل 4 زیر دسته می شود

 

CFR – Cost and Freight – هزینه و کرایه کشتی

در این حالت فروشنده هزینه ارسال تا بندر تعیین شده و مقصد را می پذیرد. البته باید توجه داشت در این حالت فروشنده تنها هزینه ارسال را متقبل می شود و مسئولیتی درباره خطرات احتمالی و خسارات ناشی از ارسال بار را به عهده نمی گیرد.

 

CIF – Cost, Insurance and Freight – هزینه، بیمه، کرایه کشتی

این حالت علاوه بر پرداخت هزینه های ارسال تا مقصد، هزینه بیمه اجناس بر عهده فروشنده می باشد. خسارات احتمالی در زمان حمل بار نیز بر عهده فروشنده می باشد.

 

CPT – Carriage and Insurance Paid to – کرایه حمل و بیمه تا مقصد

در این حالت تمامی هزینه های ارسال و بیمه توسط خریدار صورت می گیرد، خطرات ناشی از هرگونه مشکل احتمالی در زمان باربری و ارسال بر عهده خریدار است. این حالت فروشنده تنها موظف به فروش محصول خود است و پس از فروش هیچ گونه وظیفه ای ندارد.

 

CIP – Carriage and Insurance Paid to  – کرایه حمل و بیمه تا مقصد

در این حالت هزینه ارسال و بیمه پس از دریافت کالا توسط مشتری و اظهار صورتحساب ها به ایشان، توسط خودش پرداخت می گردد.

 

گروه D – تحویل کالا در مقصد مورد نظر خریدار

گروه D به دو حالت تقسیم می شود

 

DPU – Delivered at Place Unloaded – تحویل و تخلیه در مقصد مورد توافق

در این حالت فروشنده موظف می شود کالا در مقصد بدون در نظر گرفتن امورات گمرکی و ترخیص تحویل دهد. مواردی همچون هزینه های باربری و بارگیری، حمل و نقل شهری و تحویل محموله در مقصد بر عهده فروشنده می باشد.

 

DAP – Deliveed at Place – تحویل در مقصد مورد توافق

در این حالت فروشنده تنها وظیفه دارد محموله را به مقصد مورد نظر خریدار تحویل دهد. فروشنده تکلیفی در مورد تخلیه اجناس ندارد.

 

DDP – Delivered Duty Paid – تحویل در مقصد همراه با مسئولیت و پرداخت عوارض گمرکی

در این حالت فروشنده موظف است محموله خریداری شده را از کشور خارج و به خریدار تحویل دهد، همچنین هزینه های گمرکی کشور مقصد بر عهده فروشنده است. این حالت بیشترین میزان تعهد را بر دوش فروشنده می گذارد، چرا که تا تحویل به مقصد همه هزینه ها و خطرات احتمالی بر عهده خودشان می باشد.

 

 

یک نظر بگذارید

Related Posts